30/08/08

Omdat zotte Gaby intussen de kaap van tien gehaald heeft, werd ze beloond met nieuwe kleurige panty. Minder witte kuit te zien... Oef! Ze werd op slag wat vrolijker.

Ik had haar wat bang gemaakt. Vandaag speelde ze in het huis van twee van mijn collega's. In het publiek onder andere mijn directeur en zijn vrouw. Ook een hoofdbibliothecaris en een bekend auteur zaten aan haar voeten. En een moeder en een vriendin.
Voor aanvang had ik gezegd: "Lieve Gaby, als je dit verprutst dan trek ik op slag die kousen stuk. En dan mag je voortaan weer 'wittekuiten'...".

Of het werkte? Ze ademde wat luider. Sprong wat voorzichtiger. Maar stak haar hoofd meer in het water als was ze een zeestruisvogel. Kiboe! Kiboe!
Daar zijn mooie plaatjes van gemaakt. Als Gabriëlla toestemming geeft, plaats ik er binnenkort een paar online.

Haar panty mag ze nog even houden. De avond was gezellig en beschonken.
En straks ga ik gewoon weer werken, terwijl zotte Gaby vrolijk rondhuppelt als twee witte wollige konijnen.

09/08/08

Je maakt wel eens iets mee: een experiment.

Gabriëlla was vandaag niet in haar eentje alleen. Ze had een oude bekende meegebracht: Jeroom. Niet dat ze dan met elkaar moeten praten: Jeroom en Gabriëlla. Een blik is zelfs bijna overbodig. Maar hij zit er wel. Dat is genoeg.
Het is een rare man, vooral als je hem voor een eerste keer ziet. Als zij onrustig spartelt, kijkt hij rust in de kamer. Als hij broebelt, houdt zij zich stil.

Misschien neemt ze hem wel nog eens een keertje mee. Desnoods verborgen in één van de plooien van haar jurkje. Of op de bodem van een laars.

Het doet gewoon eens deugd om met zijn tweetjes wereldvreemd te zijn.

06/07/08

Regendansjes niet dansen, helpt! Dat staat nu als een paal boven water.

Terwijl Gabriëlla achter de garage stond te ijsberen, wou ze warempel een dansje maken. Maar ze dacht: "Nee, straks regent het nog..." dus danste ze nét niet. Toen de wolken kwamen bovendrijven in de grote mooie tuin en de ruim twintig gasten daarin een plaats vonden, nagelde ze haar voeten aan de bodem vast. "Nee, nog steeds niet dansen... Nog niet."

In de voorstelling kon ze het niet laten. Ze maakte rare sprongen, durfde niet meer naar boven kijken, voelde soms een druppel in haar nek en bleef dan even stokstijf staan.

Regen viel er pas veel later. De gasten waren weg en binnen bij een slaatje zat ze lekker droog. Terwijl ze lachte, danste ze als nooit tevoren.

30/06/08

Met twee babys, twee katten en een schildpad aan haar voeten sprong Gaby wat voorzichtiger vandaag. Ze had met de schuifdeur een leuk kadertje om zich heen, waar ze af en toe eens door kon prikken. Eén baby schrok. AU! Heel even. Een vliegtuig is ook niet alles...

Gabriëlla deed het vandaag voor het eerst zonder gestreepte kleurige kousen maar met twee streepjes witte kuiten. En verwend met aandacht, eten en wat erbij? Zeg dat lekker wel! Een locatie om te stelen.

10/05/08

Auw! Een mooie levensles vandaag!

Decor is niet altijd functioneel in alle omstandigheden.

Gaby gleed uit - languit! Dorie, hier moet ik iets aan doen.
Het deed geen pijn: maar haar kousen zijn nu dringend aan vervanging toe.
Gezien het zomerse (?) seizoen, zijn dezelfde winterbenen niet meer te verkrijgen, dus zal ik Gabriëlla eens naar de winkel moeten meenemen. Ze haat dat zo. Nog meer dan ik.

En het decor? Dat slipt maar even voort...
Het maakt het weer eens anders spannend.

20/04/08

Op een zondagnamiddag in de kroeg komen jongens met de kaarten spelen en soms wil men gewoon een frisse pint. Maar dat kom ik de trappen afgegleden. Na al die maanden zit mijn pakje niet op mijn gemak. Wil men mij hier wel op zijn bord? Daarbij voel ik me ook niet op mijn iks.

Gelukkig is er aandacht. Gelukkig is er wijn.
Het was wel wat anders, maar leuk om er te zijn!

Mijn laarzen kregen hier een geurtje van de huiskat mee. Wie ooit ruikt, ruikt niet mij maar het café!

20/01/08

Het voordeel van als eerste binnenkomen in dit huis is, dat ik als laatste naar huis kan vertrekken. Alle auto's staan te krap en de mijne kan niet weg.

In andere gevallen zou ik wanhopig een vluchtweg zoeken. Opstijgen desnoods. Maar hier spreid ik mijn vleugels over de rug van de stoel uit. Zitten blijven kan me hier niet deren!

Later rij ik fluitend naar huis terug.